ادب در آموزهxadهاي ديني

چکيده: قرآن كريم كه «هُديً لِلنّاسِ»[1] و «هُديً لِلمُتَّقينَ»[2] است، براي هدايت انسان به سوي الله بر پيامبر خاتم(ص) نازل شد و دستور «تعليم حكمت، كتاب و تزكيۀ مردم»[3] را به آن حضرت ابلاغ نمود. سيرۀ رسول خدا(ص) و اهل بيت(ع) آن حضرت، بهترين منابع و مآخذي است كه بشر با اطمينان كامل از صحّت و اتقان مفاهيم و آموزهxadهاي هدايتxadگرانۀ آن بتواند بهترين مايۀ تمسّك و عمل قرار دهد. بدين جهت در اين تحقيق تلاش شده علاوه بر بررسي واژهxadهاي ادب و اخلاق از حيث لغت، و بيان نسبت آنxadها، با بهرهxadگيري از اين دو ميراث گرانxadبها، ادب مطلوب خداوند استخراج، و عرضه شود.                                                                                                                              کليد واژهxadها: ادب، اخلاق، دين، قرآن، سنّت.    مقدمه ادب واژهxadاي است عربي به معناي خواندن و به همين جهت، عرب به کسي که مردم را براي اطعام دعوت ميکند «آدِبٌ» گويد. ابن منظور ميxadگويد: «اصل "اَدب" دعا